پتروشیمی تبریز در زمینی به مساحت ۳۹۱ هکتار و ارتفاع ۱۳۶۲ متر از سطح دریا در جنوب غربی شهر تبریز و در جوار غربی پالایشگاه تبریز واقع شده است. اجرای طرح مجتمع پتروشیمی تبریز در قانون بودجه سال ۱۳۶۶ کل کشور تصویب و کلیات طرح در بهمن ماه ۱۳۶۷ به تائید هیئت مدیره شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران رسیده است. فعالیتهای طراحی و مهندسی در نیمه دوم سال ۱۳۶۸ و عملیات نصب در سال ۱۳۷۱ آغاز گردیده است.

بنابراین گزارش، خوراک مجتمع، نفتای سبک و سنگین و گاز مایع است که بخش عمده آن از پالایشگاه تبریز تامین می‌شود. واحد الفین بعنوان واحد مادر فرایند تولید در دی ماه ۱۳۷۵ راه اندازی شد و پس از آن واحدهای پلی اتیلن و پلی استایرن در سال ۱۳۷۷ در مدار تولید قرار گرفت. واحدهای استخراج بوتادین و تولید ABS که اولین طرح توسعه مجتمع محسوب می‌شوند در تیر ماه ۱۳۸۲ وارد مرحله بهره‌برداری شدند. در سال ۱۳۸۴۴ واحد پنتان و در سال ۱۳۸۹ واحد پلی استایرن مقاوم ۲ که توسط کارشناسان مجتمع طراحی شده است، راه اندازی شد و واحد SAN (خوراک واحد ABS) در مرحله مهندسی تفصیلی می‌باشد.

این گزارش می افزاید: این شرکت در راستای توسعه فعالیت هایش افزایش ۱۶ درصدی صادرات داشته است. روابط عمومی پتروشیمی تبریز در این زمینه خبر داده است: “صادرات این شرکت در هشت ماه گذشته نسبت به مدت مشابه سال قبل ۱۶ درصد افزایش داشته است. در این مدت ۱۱۶ هزار تن فرآورده های پلیمری به چند کشور اروپایی صادر شد. این شرکت در مدت یاد شده ارائه محصولات خود به صنایع پایین دست پتروشیمی در داخل کشور و نیز مشتریان خارجی را به مرز ۲۸۶ هزار تن رسانده است.”

یادآور می شود: پتروشیمی تبریز به عنوان بزرگترین شرکت تولیدی شمال غرب کشور از نظر حجم کسب و کار، و تولید کننده انحصاری انواع پلاستیک های خام شامل پلی اتیلن، پلی استایرن ها و ABS، باید جوابگوی نیازهای صنایع پایین دست داخلی برای استفاده در صنایع تبدیلی کشور باشد. در زمان کنونی میزان درخواست مشتریان خارجی فراورده های پتروشیمی تبریز به ویژه کشورهای اروپایی بیش از ۳برابر کل محصولات تولیدی این مجتمع بزرگ تولیدی کشور است.