کارشناس ارشد قراردادهای نفت و گاز و پتروشیمی گفت: در ۲۸ حوزه مشترک نفتی و گازی بر اساس آمار، کشور های همسایه بیش از ۹ برابر جمهوری اسلامی ایران در حال برداشت از مخازن هستند.

به گزارش تاجرپرس به نقل از خبرگزاری تسنیم، احمد اصل رکن آبادی در مصاحبه با رادیو گفت و گو با بیان اینکه اساس توسعه در بخش های مختلف اقتصادی به نحوه شکل گیری آن روابط و منافع طرفین درگیر از پروژه است، اظهار داشت: سیر روند قراردادی در حوزه نفت از قراردادهای امتیازی شروع شده و به “پروداکشن شیرینگ” و اخیرا IPC رسید و تمام اینها به زعم متخصصان امور نفتی و قراردادی کشور برای توسعه جذابیت به منظور حضور شرکت های بین المللی در جمهوری اسلامی ایران است.

وی افزود: بر اساس آمار ایران دارنده نخستین ذخایر گاز دنیا است و این در حالی است که تا سال ها قبل روسیه اول بود اما بر اساس گزارش بریتیش پترونیوم ایران در حال حاضر اول و روسیه دوم است. در مجموع در حوزه ذخایر هیدروکربنیک، ایران رتبه نخست را در بازارهای انرژی دنیا دارد.

کارشناس ارشد قراردادهای نفت و گاز و پتروشیمی در عین حال اشاره کرد: در ۲۸ حوزه مشترک نفتی و گازی که با کشورهای همسایه داریم، ده حوزه مشترک با عراق است و دو حوزه مشترک نیز با قطر است و با کشورهای دیگر هم در بخش هایی مشترک هستیم ولی عملا ده حوزه از این تعداد در حال پیگیری و بهره برداری است. بر اساس آمار در مخازن مشترک کشورهای همسایه بیش از ۹ برابر جمهوری اسلامی ایران در حال برداشت از مخازن هستند.

مشاور بین الملل اتحادیه صادرکنندگان فرآورده های نفت، گاز و پتروشیمی ایران نیز با اشاره به اینکه پارس جنوبی ۷٫۵ درصد ذخایر گازی جهان را در خود جای داده است، تصریح داشت: بر همین اساس این حوزه گازی اهمیت استراتژیک بسیار زیادی دارد یعنی کلا ذخایر نفتی مشترک در مقایسه با ذخایر گازی مشترک از اهمیت کمتری برخوردار هستند زیرا گاز سیال تر است.

وی افزود: در میادین مشترک نفتی وقتی طرف مقابل حتی برداشتش از میدان را هم افزایش دهد باز هم تغییر محسوسی در ذخایر ما ایجاد نمی شود اما این موضوع در گاز کاملا متفاوت است و اگر طرف مقابل برداشت زیادی انجام دهد به حجم ذخیره و میزان برداشتی که در آینده خواهیم داشت، صدمه خواهد زد.

پراندا اشاره کرد: تقریبا ۱۴ تریلیون متر مکعب گاز در پارس جنوبی بر اساس برآورد اولیه وجود دارد و ۱۸ میلیارد نیز میعانات گازی است. از کل این میدان که ۹ هزار و ۷۰۰ کیلومتر مربع است، سه هزار و ۷۰۰ متر مربع مربوط به ایران است یعنی قسمت بزرگ آن در قطر است. قطر حدودا ۴۰۰ میلیارد دلار در این حوزه مشترک سرمایه گذاری کرده است و پیش بینی می شود سالانه صد میلیارد دلار از این حوزه منفعت می برد.