تجارت با چین به طور پیوسته بین اواسط دهه ۱۹۹۰ تا اواسط ۲۰۰۰ رشد کرد، پس از آن به دلیل بحرانی مالی جهانی، این روند رو به کاهش گذاشت و حالا دوباره به آهستگی در حال بازیابی کردن است؛ آن هم بیشتر در قسمت واردات.

به گزارش تاجرپرس از روابط عمومی اتاق بازرگانی تهران،‌ حامیان سیاست های حمایتی در اقتصادهای پیشرفته، از دست رفتن مشاغل را در تجارت با چین سرزنش می‌کنند و محققان تاثیرگذار نمونه‌هایی برای ادعاهای خود ارائه می‌دهند.

با این حال، اغلب موارد مزایای تجارت با چین نادیده گرفته می‌شود و در میان آنها، رشد سریع در بهره‌وری، عامل اصلی ارتقای استانداردهای زندگی بوده است.

این نشان می‌دهد که به جای ایجاد موانع جدید در تجارت، اقتصادهای پیشرفته باید گشایش‌ها را ادامه دهند،‌ تحقیقات جدید ما برای اقتصادهای پیشرفته نشان می‌دهد که رشد بهره‌وری در کشورها و صنایعی که در معرض همکاری بیشتر با چین در تجارت و همه موارد بوده اند، سریعتر بوده است.

البته لازم به ذکر است که به همان اندازه، می توان ۱۲ درصد از این افزایش در بهره وری را طی ۱۲ سال از ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۷ نسبت داد که چین به تجارت جهانی پیوسته است.

تجارت با سه روش مهم بهره‌ وری را ارتقا می دهد:

اول، واردات، شرکت های داخلی را برای رقابت بیشتر در معرض فشار قرار می دهد، در حالی که امکان دسترسی به واردات بهتر و بیشتر را ارائه می دهد.

دوم، بهره‌وری صادرکنندگان با آموختن از مشتریان خارج از کشور و از طریق قرار گرفتن در رقابت با تولیدکنندگان خارجی افزایش پیدا می کند.

سوم، در کنار بهره وری در شرکت ها، تجارت، با تخصیص مجدد منابع بین شرکت ها در جهت سازنده تر بودن، پرورش داده می شود.

تحقیقات ما، هرسه دستاورد را به طور همزمان با استفاده از داده ها در بهره وری و اشتغال و همچنین صادرات (توسط کشور مقصد) و واردات (توسط کشور مبدا) برای ۱۸ بخش تولیدی و غیرتولیدی در سرتاسر ۱۸ کشور پیشرفته بررسی کرده است. در این بخش ما بخش منسوجات و تجهیزات حمل و نقل را مطالعه کرده ایم.

بازیابی آهسته

تجارت با چین به طور پیوسته بین اواسط دهه ۱۹۹۰ تا اواسط ۲۰۰۰ رشد کرد، پس از آن به دلیل بحرانی مالی جهانی، این روند رو به کاهش گذاشت و حالا دوباره به آهستگی در حال بازیابی کردن است آن هم بیشتر در قسمت واردات.

ما محاسبه کرده ایم که صادرات و واردات آنها ممکن است تا حدود ۱٫۹ درصد در مجموع ۱۵٫۶ درصد در بهره وری کل عوامل –بهره وری هر دو بخش کار و سرمایه که نشانده عناصری مانند تکنولوژی است- و در بخش های معمولی اقتصادهای پیشرفته بین سال های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۷ رشد کند. این رقم بزرگ، حدود ۱۲ درصد از کل افزایش بهره وری در بخش های معمولی است. همچنین ما تخمین زده ایم که قرار گرفتن در معرض واردات چین و دسترسی به بازار این کشور، هرکدام به افزایش نیمی از آن کمک کرده اند.

از طرف دیگر، این افزایش بهره وری به معنای از دست دادن مشاغل خالص بوده است. ما متوجه شده ایم که از دست دادن شغل در اقتصادهای پیشرفته، ناشی از افزایش واردات از چین بیش از جبران سود از رشد صادرات به این کشور بوده است. در نتیجه، تلفات شغل خالص ۰٫۸ درصد از کل اشتغال برای بخش معمولی اقتصادی در طول دوره ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۷ بوده است.

سود بیشتر، تسکین ضرر

بدون تجارت جهانی آزاد چین، رکود بهره وری، قبل از بحران مالی ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ واضح تر بود. این امر برای سیاستگذاران در اقتصادهای پیشرفته روشن است: حفظ تجارت آزاد به احیای رشد بهره وری –یعنی منبع اصلی پیشرفت در استانداردهای زندگی-کمک می کند، اما قدرت بیشتری برای جابه جایی بازار کار، توسط تسهیل گذار از کارگران آواره به مشاغل و صنایع جدید نیاز است. این شامل سیاست های بازار کار است که به دقت طراحی شده باشد، از جمله آموزش مجدد، کمک به جستجوی کار و پشتیبانی جابه جایی مشاغل، اما برنامه های یادگیری مادالعمر برای تقویت سازگاری کارگران به نیازهای درحال تغییر بازار کار آیا توسط تجارت، تغییر تکنولوژیکی و یا عوامل دیگری هدایت می شود؟

امروزه، تجارت چین با کشورهای پیشرفته به راحتی انجام می شود. به هرحال چین، افزایش بهره وری در سطح بنگاه ها و درآمد کشورها ایجاد کرده است. اگر محدودیت های جدید ایجاد شود، یعنی بخشی از این بهره وری که تاکنون به دست آمده است، باز می گردد و در معرض خطر قرار می گیرد.